Na przewlekłą białaczkę limfocytową chorują głównie ludzie starsi, po 65. roku życia, choć zdarzają się też pacjenci w średnim wieku. PBL jest najczęstszą białaczką występującą u dorosłych. Stanowi ona ok. 30 proc. wszystkich przypadków tej choroby.

Z danych Narodowego Funduszu Zdrowia wynika, że w 2015 r. chorowało na nią 10 tys. Polaków. Najczęściej były to osoby starsze: 70 proc. przypadków tej choroby wykrywanych jest u osób między 60. i 70. rokiem życia.

Standardy leczenia

Według Fundacji Razem w Chorobie, w Polsce pięcioletnie okresy przeżycia u chorych z przewlekłą białaczką limfocytową uzyskuje się u 53 proc. chorych, podczas gdy średnia europejska to 71 proc. Jednym z powodów jest brak dostępności nowej generacji leków dla pacjentów z nawrotową i oporną na tradycyjne leczenie postacią choroby.

– Standardem leczenia przewlekłej białaczki limfocytowej w pierwszej linii jest immunochemioterapia. Jednak w ostatnich latach nastąpił duży postęp w leczeniu tej choroby dzięki wprowadzeniu tzw. terapii celowanej. Skojarzenie obu tych terapii pozwoliło wydłużyć czas przeżycia chorych – wyjaśnia prof. Iwona Hus z Katedry i Kliniki Hematoonkologii i Transplantacji Szpiku Uniwersytetu Medycznego w Lublinie

Kolejną nową terapią są leki hamujące przewodzenie przez receptor limfocytu B sygnałów istotnych dla przeżycia komórek białaczkowych. – Te leki są skuteczne u chorych opornych na immunochemioterapię lub w przypadku, gdy odpowiedź na to leczenie była zbyt krótka oraz u pacjentów z zaburzeniami cytogenetycznymi – mówi prof. Iwona Hus.

Program lekowy

Od 1 lipca 2016 r. uruchomiono pierwszy program lekowy dotyczący leczenia PBL. Poprawił on leczenie chorych z przewlekłą białaczką szpikową, ale dotyczy wyłącznie leczenia jednym lekiem. Brakuje jednak refundacji nowoczesnej terapii dla chorych z oporną postacią tej choroby, która dostępna jest już w Czechach, Słowacji, na Węgrzech i w Rumunii.

PBL często wykrywana jest przypadkowo, najczęściej przy okazji badania morfologicznego krwi. Świadczy o niej zwiększenie liczby krwinek białych, dopiero później pojawiają się niedokrwistość i małopłytkowość (niedobór płytek krwi). W bardziej zaawansowanych stadiach dochodzi do powiększenia węzłów chłonnych, śledziony i większa jest podatność na zakażenia.

Przewlekła białaczka limfocytowa jest chorobą nieuleczalną, całkowicie można ją wyleczyć jedynie przeszczepem szpiku kostnego pozyskanego od obcego dawcy. Aby ją przeprowadzić, konieczne jest najpierw uzyskanie remisji choroby, a w tym pomagają leki nowej generacji.

Red. (źródło: PAP)

Print Friendly, PDF & Email

BRAK KOMENTARZY

ZOSTAW ODPOWIEDŹ