Czy zawsze możemy kupić tańszy odpowiednik? Gdzie dowiemy się, czy lek jest refundowany? Co powinna zawierać recepta? Oto w kilku punktach rzeczy, na które powinniśmy zwracać uwagę, gdy kupujemy leki.

1. Dzięki refundacji możemy kupić taniej leki lub wyroby medyczne. Taniej, bo ich cały lub częściowy koszt pokrywa NFZ na podstawie wykazu tworzonego przez Ministerstwo Zdrowia. Kupimy je w każdej aptece, która ma podpisaną z NFZ umowę na realizację recept na refundowane leki i wyroby medyczne. Lista refundacyjna aktualizowana jest co dwa miesiące i publikowana na stronie internetowej mz.gov.pl.

2. Większość leków ma swoje tańsze odpowiedniki, które działają tak samo jak te droższe, nie mają więc ujemnego wpływu na nasze leczenie. Jeśli spytamy o nie w aptece, aptekarz ma obowiązek nam je wskazać. Możemy jednak kupić tańszy zastępnik tylko wtedy, gdy lekarz nie napisał na recepcie: „Nie zamieniać”.

3. Ministerstwo Zdrowia uruchomiło bezpłatną infolinię o tańszych odpowiednikach leków refundowanych. Codziennie w godz. od 8.00 do 20.00 pod numerem 22 123 98 00 farmaceuci udzielają informacji o możliwości zamiany leków refundowanych przepisanych przez lekarzy na ich tańsze, bezpieczne i skuteczne odpowiedniki.

4. Leki refundowane mają określone poziomy odpłatności i limit finansowania. To minister zdrowia kwalifikuje je do odpowiedniej grupy, kierując się przepisami ustawy o refundacji. Całkowicie bezpłatne (B) są leki i wyroby medyczne, których skuteczność jest udowodniona w leczeniu nowotworu złośliwego, zaburzenia psychotycznego, upośledzenia umysłowego, zaburzenia rozwojowego lub choroby zakaźnej o szczególnym zagrożeniu epidemiologicznym. Gdy cena leku jest równa limitowi finansowania lub niższa, dostaniemy go za darmo. Gdy jest wyższa, zapłacimy różnicę między nią a limitem. Niektóre leki wydawane są za odpłatnością ryczałtową. Zapłacimy za nie albo 50 proc. ich ceny, albo 30 proc.

5. Receptę na leki i wyroby medyczne refundowane ze środków publicznych może nam wypisać lekarz, który ma podpisaną umowę z NFZ, upoważniającą do wystawiania takich recept.

6. Recepta musi być poprawnie i czytelnie wypisana. Zawsze sprawdźmy, czy są na niej prawidłowe nasze dane (także PESEL), czy jest opatrzona pieczątką i podpisem lekarza oraz jaka jest na niej data wystawienia i realizacji (o ile tę drugą wpisano). Ważna jest również liczba opakowań leku i jego dawkowanie. To ostatnie jest niezbędne na recepcie na lek psychotropowy lub narkotyczny i bez tego apteka nam go nie wyda. Jeśli lek zawiera w swoim składzie środki odurzające, substancje psychotropowe itp., lekarz musi na recepcie napisać (słownie) ilość tego środka lub substancji psychoaktywnej. Na jednej recepcie można zapisać leki maksymalnie do 120 dni kuracji.

7. Receptę musimy wykupić w określonym terminie. Zwykła ważna jest przez 30 dni. Wystawiona: na antybiotyki stosowane doustnie lub w formie zastrzyków – przez 7 dni; na preparaty immunologiczne wytwarzane dla konkretnego pacjenta – przez 90 dni; na lekarstwa sprowadzane w ramach importu docelowego na zapotrzebowanie konkretnego pacjenta – przez 120 dni; na środki narkotyczne – przez 30 dni.

8. Jeśli przysługują nam dodatkowe uprawnienia (na przykład jesteśmy inwalidą wojennym lub wojskowym), musimy je potwierdzić, okazując lekarzowi odpowiedni dokument. Jeżeli lekarz nie zrobi na recepcie żadnej adnotacji, może to zrobić aptekarz, po okazaniu mu dokumentu potwierdzającego nasze uprawnienia.

9. Najczęściej fałszowane produkty lecznicze to: sterydy anaboliczne, leki odchudzające oraz leki stosowane przy zaburzeniach erekcji. Bardzo często zagrażają one naszemu zdrowiu, a nawet życiu. Dlatego leki najbezpieczniej kupować w aptece. Nie kupujmy ich na bazarach, w siłowniach, klubach fitness.

Red.

Print Friendly, PDF & Email

BRAK KOMENTARZY

ZOSTAW ODPOWIEDŹ