O specjalny zasiłek opiekuńczy może się ubiegać tylko osoba, która ma obowiązek alimentacyjny wobec seniora, czyli np. dzieci w stosunku do rodziców i zrezygnowała z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, gdyż musi sprawować stałą opiekę nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności (łącznie ze wskazaniami stałej lub długotrwałej opieki).

Specjalny zasiłek opiekuńczy otrzymają tylko osoby, których rodzina jest w złej sytuacji majątkowej. Przyznając prawo do świadczenia, gmina bierze pod uwagę łączny dochód rodziny sprawującego opiekę oraz rodziny wymagającego opieki.

W przeliczeniu na osobę nie może przekroczyć kwoty kryterium dochodowego wynoszącego 623 zł netto. O pomoc można się ubiegać w urzędzie miasta. W praktyce przyznawaniem świadczeń rodzinnych, czyli także specjalnych zasiłków opiekuńczych, zajmują się najczęściej ośrodki pomocy społecznej lub miejskie centra świadczeń.

Ustawa o świadczeniach rodzinnych zawęża krąg osób, które mogą otrzymać zasiłek. Nie dostaną go emeryci, renciści, osoby, w których rodzinach ktoś już otrzymuje specjalny zasiłek opiekuńczy lub świadczenie pielęgnacyjne.

Jeżeli np. ojciec ma świadczenie pielęgnacyjne z tytułu opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem, jego żona nie dostanie go z racji opieki nad mieszkającą oddzielnie niepełnosprawną matką.

Specjalnego zasiłku opiekuńczego nie mogą otrzymać także osoby o znacznym stopniu niepełnosprawności. Istotne jest także to, że prawo do pomocy jest uzależnione od istnienia między sprawującą opiekę i wymagającą opieki obowiązku alimentacyjnego.

Red. (źródło: „Poradnik Seniora” wydany przez Stowarzyszenie Ovum)

Print Friendly, PDF & Email

BRAK KOMENTARZY

ZOSTAW ODPOWIEDŹ